Polska przedstawiana przez Mariusza Szczyla to Polska, w której proboszcz ma HIV. Przedstawia historie plutonu ZOMO, który strzelał w „Wujku”, historie dwóch matek i poczętego przez nie dziecka. Opowiada o tym, jak sprawiedliwi ratowali Żydów, a teraz się tego wstydzą. W książce zostało przedstawionych 26 historii napisanych przez najlepszych polskich reporterów. Jest to osobisty wybór Mariusza Szczygła. Przedstawia w ten sposób swój pogląd na to, kiedy zaczęła zmieniać się Polka i jaki jest jej obecny stan. Przedstawia Polskę nie tą, którą widzimy w Sejmie. Przedstawia Polskę, która musiała praktycznie w ciągu jednego dnia zmienić całą swoją mentalność.

 

Większość reportaży, które znalazło się w tej książce było drukowanych w „Gazecie Wyborczej”. Zatem można tutaj rozpoznać pewien światopogląd i kierunek idiologiczno-polityczny. Przedstawione reportaże dotyczą  przemian i nowych możliwości, jakie dała Polakom zmiana ustroju politycznego w 1989 roku. Dotyczą również problemów, jakie się pojawiły, ponieważ nie wszystkie aspekty wolności wykorzystaliśmy w sposób pozytywny.

 

Książka pokazuje ogrom zjawisk i zmian, jakie wydarzyły się w Polsce na przestrzeni tylko kilkunastu lat. Pokazuje, z jakimi problemami i wątpliwościami moralnymi musieli zmierzyć się mieszkańcy naszego kraju. Jest to pouczający obraz Polski, jaką znamy, ale do której może do końca nie chcemy się przyznawać z różnych względów. Prawdziwe historie doskonale pokazują to, jaka jest mentalność Polaków. Warto zagłębić się w ten niezwykły świat reportaży.