„Boska Komedia” to dzieło uniwersalne, które odwołuje się i naśladuje rzeczywistość we wszystkich jej sferach. Został w niej przedstawiony cały fizykalno-kosmologiczny, etyczny i historyczno-polityczny porządek świata i w tym sensie jest ona niewątpliwie syntezą kultury średniowiecznej. Czytając te książkę poznajemy ponad 500 postaci zaczerpniętych z historii, Biblii, mitów i literatury. Tworzą oni wszyscy jedną wielką zróżnicowaną rodzinę. Dzieje ludzkości postrzegane są przez autora z perspektywy historii zbawienia. Nie przypadkiem poemat kończy się wizją Trójcy Świętej.

 

Wędrówka po zaświatach Dantego-pielgrzyma jest bardzo ciekawa, ale i mroczna. Pielgrzym jest reprezentantem całej ludzkości. Celem książki jest ukazanie człowieka z każdej epoki, który dąży do zdobycia szczęścia. Najpierw jednak należy uwolnić się od zniewolenia, które jest efektem błędów moralnych.

 

Najbardziej fascynującym miejscem jest oczywiście Piekło. Pewnie dlatego, że zło jest zazwyczaj bardziej spektakularne od dobra. Bardzo ciekawe były dantejskie sceny, które były w stanie przenieść czytelnika w zdecydowanie inny wymiar.

 

„Boska komedia” to książka, w której oprócz samej treści, bardzo ważny jest także kontekst jej powstania. Warto zapoznać się z życiorysem autora i umieszczonymi w książce przypisami. Pozwoli to pojąć, co pisarz chciał przekazać swoim czytelnikom. Można będzie zrozumieć także, co było dla niego najważniejsze. Poemat ten należy także odbierać jako średniowieczna filozofię, teologie i wizję świata w jednym.