„Duma i uprzedzenie” to najgłośniejsza powieść Jane Austin. Jest to kostiumowa przepełniona humorem powieść o zamążpójściu. Akcja powieści dzieje się na angielskim przedmieściu na przełomie XVIII i XIX wieku. Niezbyt zamożni państwo Bennetowie mają nie lada problem. Przyszedł czas, aby wydać za mąż ich pięć dorosłych córek. Sęk w tym, że na prowincji bardzo trudno jest znaleźć odpowiedniego kandydata na męża. Pojawia się jednak iskierka nadziei, ponieważ po sąsiedzku postanowił kupić posiadłość młody, przystojny i bogaty kawaler.

 

Już pierwsze zdanie w tej książce jest zaproszeniem do całkiem innego świata. W przypadku dobrych książek to także doskonała zapowiedź tego, o czym będzie cała powieść – czasu, nastroju, bohaterów, wreszcie stylu i gatunku dzieła. Jedno ze zdań, które tworzą klimat tej książki brzmi następująco: „Jest prawdą powszechnie znaną, że samotnemu a bogatemu mężczyźnie brak do szczęścia tylko żony”. Kolejnym, na jakie należy zwrócić uwagę jest „Powszechnie znana prawda głosi, że majętny kawaler potrzebuje do szczęścia tylko żony”.

 

Czytając tę książkę bardzo ciężko jest określić, czy jest to romans czy powieść obyczajowa. Jednak, gdy przeczyta się już całość, można śmiało stwierdzić, że jest to powieść społeczno-obyczajowa, której bazą jest romans. Samo określenie tej książki jako romansidło byłoby sporym uproszeniem i nie byłoby zgodne z prawdą. Owszem, wątek zamążpójścia jest tu wysunięty na pierwsze miejsce. Ale książka ta ukazuje realia XVIII/XIX Anglii, etykietę, arystokrację i sposób postrzegania świata ludzi żyjących w tamtych czasach.