Kim jest Fausta? Ofiarą pożądania starszego mężczyzny czy uwiedzioną niewinną dziewczyną?

A może po prostu samotną, tajemniczą kobietą, która zrobi wszystko, aby zacząć wszystko od początku. 24 maja 1978 roku w Warszawie piękna Helena Lejman, wdowa po Ludwiku Lejmanie, sprzedaje swoją córkę, czternastoletnią Faustę, panu Filipowi Fołtynowiczowi, lat pięćdziesiąt cztery. Dziewczyna na dwa lata zostaje posłana do szkoły klasztornej, a następnie zgodnie z obowiązującym w kościele prawem, po ukończeniu 16 lat może zostać już żoną Filipa. Żyją razem 30 lat. Mają dwoje dzieci. Jest to zwykła, katolicka rodzina z bardzo dużą różnicą wieku między małżonkami.

Fausta dla każdego może być kimś innym. Może być niezwykłą kobietą, która jednak żyje nie tylko w realnym świecie. Kofta potrafi o poważnych sprawach pisać w bardzo delikatny i lekki sposób. Dzięki temu, odbiór książki może być tak dobry. Te bolesne wydarzenia jej piórem są pokazane jako trudne ,ale i niezwykłe. Na każdej z kartek powieści czai się tajemniczość. Autorka z niespotykaną często precyzją pokazuje kobiecą psychikę i specyficzne odczuwanie świata. Zakończenie książki niesie za sobą wiele niespodzianek. Warto więc sięgnąć po tę książkę, aby zagłębić się w tragiczny, a jednocześnie bardzo ciekawy świat Fausty. Na pewno nie pożałujemy tego, że zdecydowaliśmy się przeczytać tę właśnie książkę, która wciąga i pokazuje zupełnie inne życie. Wiele przedstawionych tam historii zaintryguje czytelnika i sprawi, że z wielką ciekawością będzie czytał książkę dalej.