Pięć kobiet, które pragną zemsty, zastawia pułapkę na mężczyznę, który dawno temu złamał każdej z nich serce. Jednak, kiedy mężczyzna wpada w ich sidła, cały misterny plan niszczy się.

Okazuje się, że pomimo upływu lat, uwodzicielskie metody mężczyzny nadal działają na kobiety i nie potrafią one się mu oprzeć. Dawna namiętność w nich odżywa. Okazuje się ona nawet silniejsza niż pielęgnowana przez lata żądza zemsty.

Książka została napisana w formie scenariusza, aby było możliwe wystawianie ich na scenie. W jednej książce znalazły się cztery takie sztuki. „Noc w Valognes” to historia osadzona w XVIII wieku. W starym, opuszczonym pałacu spotyka się pięć kobiet, które łączy nienawiść do jednego mężczyzny. Kolejna opowieść to „Gość”. Akcja rozgrywa się w kwietniu 1938 roku, w wiedeńskim gabinecie Feuda w momencie aresztowania jego córki Anny przez nazistów. Freud jest już bardzo chory – cierpi na raka krtani. Po aresztowaniu jego córki, w gabinecie pojawia się tajemniczy nieznajomy. „Knebel” to monolog ciężko chorego i odrzuconego przez rodzinę Dawida. „Szatańska filozofia’ to natomiast opowieść na temat zła jako doktryny czy strategii pomiędzy diabłami.

Każde z czterech opowiadań toczy się w innym miejscu i czasie. Dzięki temu, za każdym razem możemy przenieść się w całkiem inny świat i poznać coś nowego. Każde opowiadanie ma również inny klimat. Podobna jest natomiast ich tematyka: miłość, nienawiść i zło. Nikt tak jak Schmitt nie potrafi zrozumieć człowieka i zgłębić informacji na jego temat. Robi to w mistrzowski sposób także tym razem.