Emma i Dex to najmniej dobrana para, jaką tylko można sobie wyobrazić. Ona jest zakompleksioną idealistką w grubych okularach, a on przystojniakiem, który uważa, że świat należy do niego i nic w życiu nie jest niemożliwe. Ona na wszystko musi ciężko zapracować, a jemu wszystko podawane jest na tacy. Jest tok 1988 roku.

Obydwie kończą szkołę i otrzymują dyplomy. Spędzają ze sobą noc, a następnego dnia rozstają się.

Jest to bardzo poruszająca historia wypełniona łzami i śmiechem. Obserwujemy, jak życie bohaterów zmienia się z roku na rok. Początkowo Dex z ustatkowanego życia popada w marność, po czym znów wzbija się na szczeble kariery. Em prowadzi monotonne, stabilne życie, wykonując pracę, która zwiastuje depresje. Bohaterowie przez cały czas utrzymują kontakt. 15 lipca każdego roku to ich wspólny dzień. Emma i Dex wspierają się w sukcesach i porażkach, a ich przyjaźń coraz bardziej się rozwija. Wszystkie lata rozłąki są testem dla ich przyjaźni. Opowieść jest również o śmierci, rozstaniu, radzeniu sobie z problemami i trudną sytuacją rodzinną w obliczu choroby. Jesteśmy światkami tego, jak bohaterowie popadają w kłopoty oraz jak ich życie wywraca się do góry nogami. Razem z nimi przeżywamy wzruszające, jak i zabawne momenty. Wiele dzieje się w tej książce. Dlatego też, na nudę na pewno nie można narzekać.

Jest to książka dla wszystkich tych, którzy wierzą w to, że przyjaźń może ewoluować do miłości, pomimo wielu trudności i przeciwności losu. Czasem jednak zakończenie nie będzie aż tak szczęśliwe.