„Kolor purpury” to poruszająca opowieść o miłości, nienawiści, nadziei i wyzwoleniu. Akcja toczy się w Georgii w latach 30. Celia, uboga Afroamerykanka, poprzez serie listów do Boga opowiada swoją smutną historię. Była ofiarą przemocy ojca. Następnie, spotkał ją ten sam los, gdy związała się z mężem. Cierpi w milczeniu. W pewnym momencie odnajduje listy swojej siostry. Dowiaduje się z nich, że wyjechała ona do Afryki i jest teraz misjonarką. Pomimo rozłąki, więź między siostrami jest nadal bardzo silna. Celia postanawia zmienić swoje życia. Odchodzi od męża i rozpoczyna poszukiwanie nowego, lepszego jutra.

 

Książka, oprócz opowieści o losach Celii, przedstawia także problem dyskryminacji, zarówno rasowej, jak i płciowej. Napisana jest w formie listów do Boga, a także listów między siostrami. Narracja w pierwszej osobie potęguje efekt bezpośredniej relacji i wzmaga poczucie doznanych krzywd, jakich doświadczyła Celia. Można odczuć, jak wielką nienawiść posiada w sobie Celia, w związku z tym, co ją spotkało. Jest to powieść przede wszystkim o kobietach, które pomimo ciężkiego życia, starają się zachować godność i rozpocząć życie, o jakim zawsze marzyły. Pomimo trudów, nie poddają się i stawiają czoła problemom.

 

„Kolor purpury” spodoba się przede wszystkim kobietom, które również mają trudną drogą do przejścia w swoim życiu. Pokazuje prawdę o kobiecym losie, który nie jest tak łatwy, jak mogłoby się wydawać. Warto przeczytać tę książkę, choćby ze względu na oryginalną formę i język.