Jest to zbiorowe wydanie najpiękniejszych opowiadań Schmitta.

Znajdują się tutaj: Oskara i Pani Róży, Pana Ibrahima i kwiatów Koranu, Dziecka Noego, Zapasów z życiem. Można tutaj także przeczytać po raz pierwszy publikowaną w Polsce baśń Milarepa. Wszystkie opowiadania poruszają czytelników i sprawiają, że przez długi czas nie mogą o nich zapomnieć, co jest ich wielką mocą. Wywierają duże piętno na czytelniku, co sprawia, że nie można obok nikt przejść obojętnie. Opowiadania pokazują to co w życiu jest najważniejsze. Przedstawiają także sens życia.

Autor posiada niesamowity dar do wywoływania emocji u czytelnika. I za to mu chwała. Za pomocą kilku prostych słów może wywrzeć bardzo duże piętno na czytelniku. Jego opowieści budzą w czytelniku całą gamę uczuć – od sympatii i podziwu, poprzez współczucie i litość, aż po zwykłą złość i poczucie niesprawiedliwości. Z jednej strony autor pisze o rzeczach oczywistych i powszechnie znanych. Jednak przy tym nie trywializuje tych problemów, które może przeżyć każdy z nas. Nie dodaje swoim wywodom otoczki pseudo-intelektualnej. Porusza także tematy trudne i bolesne, takie jak na przykład II wojna światowa. Pisze językiem prostym i zwyczajnym, zwraca się do przeciętnego czytelnika i zmusza go do refleksji nad tym, co jest dobre i właściwe, a co nie.

Zbiór opowiadań jest bardzo interesujący i na pewno godny przeczytania. Zdecydowanie każdy miłośnik twórczości Schmitta powinien tę książkę przeczytać. Dzięki temu, będzie miał dostęp do najlepszych opowiadań.