Polska powieść opowiadająca losy Izabeli Łęckiej i Stanisława Wokulskiego, która wzbudza wiele emocji. Była to jedna z najgorętszych par w polskiej literaturze. „Lalka” to jednak nie tylko powieść o miłości, i to tej nieszczęśliwej, ale również o świecie, w którym trzeba trzymać się przypisanych ról. Jest to świat bardzo podzielony niewidzialnymi granicami, które nie pozwalają ludziom na swobodę. W „Lalce” została przedstawiona XX-wieczna Warszawa, w której blichtr i bogactwo mieszało się z biedą. Arcydzieło Prusa pokazuje bogactwo postaci i pulsujące życie w dawnych czasach.

 

„Lalka” to powieść, która zdecydowanie nigdy nie straci na swej aktualności. Nigdy również się nie znudzi. Czytana po raz kolejny skłania do ponownej refleksji i zadumy nad konstrukcją tego świata. Można zastanowić się nad relacjami, jakie obowiązują między ludźmi. Czy są one poprawne, czy jednak wypaczone? Książka stanowi doskonałe studium wielkiej, a jednocześnie bardzo nieszczęśliwej miłości, którą zniszczyła zepsuta do samej kości arystokratka, nie znająca wartości takich jak szacunek i oddanie.

 

Są książki do których się wraca. „Lalka” jest jednak z nich. Wiele osób twierdzi, że powieść nie zachwyciła ich w licealnych czasach. Dopiero po latach, gdy po nią sięgnęli, zrozumieli jej kunszt i jej wielkości. Okazuje się więc, że do „Lalki” po prostu trzeba dojrzeć. Potrzeba czasu, aby zrozumieć zawarte w niej przesłania oraz refleksie. Potrzebny jest również odpowiedni czas na jej zrozumienie i przeanalizowanie zawartych tam myśli.