„Łuk triumfalny” to jedna z najbardziej znanych powieści Ericha Maria Remarues’a. Powstała w 1946 roku. Przedstawia dramatyczne losy niemieckiego emigranta w Paryżu tuż przed wybuchem II wojny światowej. Ravic, główny bohater książki, jest lekarzem przeprowadzającym nielegalne operacje w cieszącej się dużą sławą klinice. Pewnego dnia poznaje kobietę, która staje się całym jego światem. Wypełnia pustkę, którą miał od dawna w swoim życiu. Stają się dla siebie oparciem i kimś naprawdę ważnym. Kolejnego dnia spotyka, również przypadkiem, gestapowca, który torturował go. Rozliczenie się z przeszłością będzie sposobem na ruszenie na przód. „Człowiek może wiele wytrzymać” – z tą myślą wyruszy w niepewną, przymusową drogę do obozu dla uchodźców.

 

Przedstawiona w książce miłosna historia jest bardzo wzruszająca, a jednocześnie burzliwa. Bohaterowie odpychają się i przyciągają. Wydawać by się mogło, że dwie tak samotne osoby wreszcie zaznają spokoju i będą w stanie dać sobie wszystko, czego potrzebują. Niespodziewanie jednak sielankę przerwy gestapowiec, który zabiera Ravica do obozu dla uchodźców. Grozi mu tam deportacja. Powieść ta była dla autora kolejnym sposobem na zmierzenie się z własnymi doświadczeniami z życia na emigracji. Książka stanowi także esencję warsztatu pisarskiego Remargues’a. Jest to książka wręcz idealna dla miłośników niebanalnych powieści obyczajowych, które niekoniecznie dobrze się kończą. Książkę tę czyta się jednym tchem i potem żałuje, że tak szybko się skończyła.