Norwegian Wood” to książka pochodząca z lat 80. Choć wiele razy autor temu zaprzeczał, to wiele osób bierze ją za jego autobiografię.

Akcja powieści dzieje się w Tokio. Toru Watanabe to niespełna dwudziestoletni młodzieniec. Jego przyjaciel w wieku siedemnastu lat popełnił samobójstwo. Przypadkowe spotkanie w pociągu z jego dawno niewidzianą dziewczyną, Naoko, przeradza się w bardzo specyficzny związek dwojga zranionych ludzi. Naoko jest osobą bardzo wrażliwą, o raczej depresyjnym usposobieniu. Watanabe przeprowadza się do akademika, zaczyna studia, prowadzi dość nudne, ale spokojne życie. Poznaje Midori – dziewczynę radosną, beztroską i bardzo bezpośrednią, która wszystko, o czym myśli, ubiera w bardzo proste słowa.

Norwegian Wood” jest książką napisaną bardzo prostym językiem i opowiadającą o zupełnie zwyczajnych ludziach i ich zupełnie normalnym życiu. Takie krótki opis nie brzmi zachęcająco, bo też i w samej powieści brak jest fajerwerków. Zamiast nich mamy natomiast nostalgię, mnóstwo smutku, ale również wylewające się z każdej strony książki emocje. Okazuje się, że do pokazania uczuć nie potrzeba spektakularnych opisów i mistrzowskich metafor. Piękno ukryte w prostocie – brzmi to bardzo banalnie, ale doskonale odzwierciedla to, z czym spotyka się czytelnik książki japońskiego pisarza.

Watanabe to młodzieniec inteligentny, bardzo rozsądny, ale i dość poharatany przez los. Pierwszym jego traumatycznym przeżyciem jest samobójstwo Kizuku, jego przyjaciela, który „już zawsze będzie miał 17 lat”. Pomimo zmiany środowiska, poznania nowych znajomych, wielu zajęć Watanabe nie jest w stanie zapomnieć o swoim pierwszym i chyba jedynym przyjacielu. Wielokrotnie pojawia się pytanie o to, jak można żyć po utracie bliskiej osoby. Watanabe cierpi. Watanabe jest samotny. „Norwegian Wood” to powieść ukazująca tę samotność bardzo brutalnie. Można być samotnym w tłumie ludzi, nawet w tak dużym, zatłoczonym mieście jak Tokio. Samotności Watanabe nie da się uleczyć za pomocą nowych rozrywek, nowych znajomych. Ludzie z jego życia odchodzą na zawsze. Nie da się ich niczym zastąpić.

Jasnym światełkiem w życiu Watanabe wydaje się Midori. To dziewczyna niesłychanie radosna, żywiołowa. Również ona ma problemy, trudne przejścia i traumatyczne doświadczenia. Być może jednak razem poradzą sobie z tą otaczającą ich melancholią.

Norwegian Wood” to książka zupełnie odmienna od literatury europejskiej. Jest czymś na kształt wycinka z życia. Zakończenie nie odpowiada na pytania, nie rozwiązuje problemów. Dokładnie tak jak w życiu. Szczerość i prawda wyzierające z tej książki sprawiają, że to pozycja godna przeczytania.