Pachnidło” to bardzo inteligentna powieść, której akcja osadzona jest w osiemnastowiecznej Francji. Opowieść została zekranizowana w 2006 roku. Film w reżyserii Toma Tykwera zdobył masę pozytywnych opinii wśród krytyków i widzów.


Paryż w XVIII wieku był światową stolicą mody i elegancji. Tu znajdowały się wspaniałe domy mody, tu można było poznać tych, którzy decydowali o tym, co się nosi, co jest piękne i eleganckie. W tym pełnym przepychu świecie żyje wyjątkowy karzeł, Jan Baptysta Grenouille. To człowiek o niepospolitych zdolnościach. Ma niesamowicie wrażliwy zmysł powonienia, przy czym sam nie posiada własnego zapachu. Grenouille zajmuje się tworzeniem esencji do wspaniałych, eleganckich perfum. Choć jego mieszanki zachwycają innych, to on sam nie jest zadowolony. Żyje prawdziwą żądzą odnalezienie zapachu idealnego – zapachy dziewiczego ciała kobiecego. Grenouille jest gotowy osiągnąć swój cel niezależnie od tego, jakich metod będzie musiał użyć.


Główny bohater zdaje sobie sprawę ze swojego geniuszu. Jednocześnie trudne lata dzieciństwa pozbawiły gu zupełnie empatii, zdolności odczuwania jakichkolwiek uczuć. To wraz z jego inteligencją i żądzą osiągnięcia celu sprawia, że Grenouille przeistacza się w prawdziwego szaleńca, świadomie kpiącego z podstawowych zasad moralnych.


„Pachnidło” to książka pod wieloma względami wyjątkowa. Brak tu dynamicznej akcji. Nie ma także zbyt wielu dialogów. Mimo to nie czyta się jej ciężko. Nie jest także monotonna. Autor posługuje się bardzo pięknym językiem. Jest w książce mnóstwo poetyckich opisów, które są tak po prostu piękne. Świetnie taki język współgra z miejscem akcji, czyli eleganckim, wytwornym Paryżem.