Pianistka” to wyjątkowa, skandalizująca książka austriackiej noblistki Elfriede Jelinek.

Bohaterką powieści jest bez mała 40-letnia Erika Kohut, Kobieta od zawsze mieszka z sadystyczną matką. Jest profesorem muzyki. Nie udało jej się zdobyć światowej sławy. Wykłada w wiedeńskim konserwatorium muzycznym. Ponadto uczy gry na fortepianie.

Życie Eriki jest co najmniej skomplikowane. Jest tyranizowana przez matkę, która zdominowała całe życie swojej córki. Jakiekolwiek marzenia i plany miała Erika, nie miały one nigdy żadnego znaczenia. Odnosi się to do każdej sfery życia.

Erika ma także swoje drugie „ja”. Jest niespełniona seksualnie, a ujście dla swoich potrzeb znalazła w masochizmie i podglądactwie.

Na co dzień bohaterka jest zimna i nieczuła. Jest pełna pogardy dla wszystkich ludzi, także jej studentów. Życie Eriki zmienia się, gdy poznaje Klammera, studenta i jej ucznia. On jest zafascynowany niedostępną, dojrzałą nauczycielką.

Pianistka” jest powieścią bardzo trudną, Napisana jest przede wszystkim bardzo specyficznym językiem. Nie ma w nim jakiegoś stałego rytmu, wygląda raczej jak dadaistyczny sposób przekazania kobiecych emocji. Jednocześnie jest to język bardzo hipnotyzujący, przez co od książki naprawdę trudno się oderwać.

Powieść ta porusza tematy niezwykle trudne, o których się nie rozmawia i których nie ma w komercyjnej, populistycznej literaturze. Przede wszystkim mamy tu do czynienia z odtabuizowaniem postaci matki. Nie jest ona już kochaną, ciepłą istotą, która opiekuje się swoim dzieckiem i kocha je ponad wszelkie granice. Jest despotkę, egoistką. Znęca się psychicznie i fizycznie nad swoją córką i ma ją za własność, nic więcej.

Kolejny trudny temat to dewiacje seksualne w odniesieniu do dojrzałej kobiety. Jelinek łamie wszystkie schematy, zaprzecza wszystkim stereotypom. Jednocześnie stwarza obraz bezwstydnie prawdziwy. Taka jest właśnie szara i smutna rzeczywistość – wyłamująca się poza ramy schematów, przykra i bolesna.

Pianistka” jest książką smutną, wymagającą, ale wartą przeczytania właśnie przez wzgląd na tę swoją inność.