Dwie książki zostały wydane w jednym. „Prorok” ” i „Listy miłosne Proroka” są autorstwa Paulu Coelhio i libańskiego pisarza Khalil Gibrana są wyjątkowe. Wgłębiając się w twórczość tych dwóch autorów można zauważyć między nimi uderzające podobieństwo.

W 1923 roku ukazało się jego najsłynniejsze dzieło „Prorok”, natomiast listy kierowane były do Mary Haskell. Kobiety o 10 lat starszej od Gibrana, z którą łączyła go przyjaźń, a z czasem przerodziła się w niespełnioną miłość. Książka została podzielona na dwie części. W pierwszej części znajdują się miłosne listy pisane do Mary. Nie są to jednak typowe listy miłosne przesycone namiętnością i miłością. Opowiadają raczej o pracy i życiu Gibrana. Relacja tej dwójki jest raczej bardzo dobrą przyjaźnią, a nie namiętnością łączącą kochanków. Dla osób, które chciały przeczytać romantyczne uniesienia, książka będzie dużym rozczarowaniem. „Prorok” to natomiast druga część książki, w której zawartych zostało wiele mądrości, nad którymi warto się zastosować. Forma, w jakiej ta część została napisana sprawia, że książkę czyta się bardzo szybko i z dużą przyjemnością. To rozmowa tytułowego proroka Almustafa z mieszkańcami małego miasteczka, w której mieszkańcy zadają prorokowi pytania na różne tematy. Gdyby streścić nauki Jezusa w Nowym Testamencie to streszczenie miałoby właśnie postać „Proroka”.

Zdecydowanie warto przeczytać obydwie części tej książki, ponieważ na swój sposób są wyjątkowe. W zasadzie nie będziemy zawiedzeni tym, co od nich otrzymamy. Warto więc stawiać na takie właśnie książki.