Głównym bohaterem książki jest Cezary Baryka. Przedstawione zostaje jego dorastanie i nabywanie doświadczenia. Jego losy zostały połączone z faktami historycznymi, takimi jak rewolucja w Rosji czy odzyskanie niepodległości przez Polskę. Cezary urodził się w Baku, gdzie spędził szczęśliwe dzieciństwo. Jego ojciec, Seweryn Baryka, wziął udział w I wojnie światowej, w tym czasie Baku ogarnęły najpierw walki między Ormianami i Tatarami, a potem rewolucja. Splot pewnych wydarzeń zdemoralizował Cezarego. Zaczął on terroryzować matkę oraz porzucił naukę. Cezary zakosztował skrajnej nędzy. Jedyną szczęśliwą chwilą było spotkanie z ojcem.

 

„Przedwiośnie” to powieść na wskroś polska. Przedstawiona została w niej pesymistyczna i ciągle rozczarowana dusza polskiego narodu. Książka pokazuje bardzo dokładnie, że nie ma czegoś takiego jak ideał. Nie ma snów o potędze ani iluzji wolności. Na wszystko trzeba zapracować ciężką pracą. Powieść ta kpi z rewolucji, z dworów szlacheckich z romantycznej miłości i naiwności. Można odnaleźć jednak w tych prześmiewczych sformułowaniach wiele żalu i nostalgii.

 

Główny bohater książki, Cezary Baryka jest oceniany przez czytelników za osobę zbyt egoistyczną, rozpieszczoną i nieprzewidywalną. Ma szansę na wewnętrzną przemianę. Ale czy z niej skorzysta? Bardzo ciężko jest zmienić coś w swoim życiu, szczególnie w obliczu wielu tragedii, jakie nas spotykają. Powieść bardzo uderzająca i pokazująca prawdę o ludzkim losie. Warto zagłębić się w losy Baryki, aby nieco odejść od codzienności i zobaczyć prawdziwe problemy ludzki wojny.