„Rebeka” to opowieść o ubogiej dziewczynie, która pracuje jako dama do towarzystwa bogatej Amerykanki pani van Hopper. Trafia ona do Monte Carlo, które poznaje bogatego wdowca Maxima de Wintera. Po krótkiej znajomości biorą ślub. Dziewczyna przeprowadza się do jego angielskiej posiadłości w Manderley. Czuje się ona przytłoczona przepychem posiadłości, w której ma zamieszkać. W domu jest pełno wspomnień po byłej żonie Wintera, co dodatkowo powoduje frustracje w młodej mężatce. Rebeca, była żona Wintera, choć zginęła w katastrofie na morzu, nadal żyje w pamięci gości domu, jak i w nim samym. Szczególnie pamięć o Rebece pielęgnuje gospodyni domu, pani Danvers, która uwielbiała zmarłą żonę właściciela domu. Na każdym kroku przypomina młodej mężatce kto tak naprawdę jest właścicielem domu i prawdziwą miłością de Wintera. Nowa pani de Winter dochodzi w końcu do wniosku, że jej mąż musi nadal bardzo kochać zmarłą żonę. Wplątana w kryminalna intrygę, musi poradzić sobie ze strachem i przeciwnościami losu. Już sama.

 

Powieść jest opowieścią o wielkiej nienawiści i równie wielkiej miłości. Została przedstawiona w pełnej grozy stylistyce romansu gotyckiego. Główna bohaterka książki, nowa pani de Winter może irytować czytelników swoją bierną postawą, naiwnością i uległością. Jednak, książka pomimo tego nadal przyciąga i sprawia, że czyta się ją znakomicie, choć została napisana bardzo dawno temu. Występują w niej piękne opisy posiadłości i przyrody. Czyta się ją z dużym zaciekawieniem aż do samego końca.