Jean Daragane mieszkający samotnie w Paryżu otrzymuje tajemniczy telefon. Dzwoni do niego niejaki Ottolini, który twierdzi, że znalazł jego notes z adresami zgubiony jakiś czas temu.

Kiedy wreszcie się spotykają, Ottolini zachowuje się jak szantażysta. Do kawalerki pisarza przychodzi z intrygującą kobietą. To kim jest tajemnicza kobieta pozostaje wielką zagadką.

Za pośrednictwem głównego bohatera książki, Noblista Modriano skłania czytelnika do zastanowienia się nad zagadnieniem pamięci. Pokazuje jak mózg może igrać z człowiekiem, ale także to, jak człowiek może sam kontrolować stan swojego umysłu. Pokazuje jak pozornie banalne wydarzenia mogą wywrócić życie do góry nogami. Pamięć może okazać się pamięcią fragmentaryczną, ulotną, zawodną, ale również selektywną, wybiórczą, kontrolowaną, może być wyparciem lub słodką amnezją, może wyprawić właściciela w krainę fantazmatów, wypaczeń, zaprzeczeń.

Akcja książki, choć jest minimalna, jest bardzo zagmatwana co sprawia, że z wielką przyjemnością zaczytujemy się w tym, co za chwilę się wydarzy. Na pewno nic nie jest tam oczywiste. Wszystko może zdarzyć się, co właśnie przyciąga czytelników i sprawia, że z wielką przyjemnością sięgają po taką właśnie książkę. Trudno również oprzeć się wrażeniu, że jest to książka bardzo osobista, przepełniona wątkami autobiograficznymi. Może być pewnego rodzaju wiadomością do konkretnego adresata, do którego chciał zwrócić się autor. Na pewno wiele tajemnic można będzie odkryć czytając taką właśnie książkę.